rzucony w pustkę

gołymi dłońmi rozścielam pejzaż

kawałkiem płótna białego

kartką pożółkłej legendy

przepełniony ciszą

między grzechami a modlitwą cierpienia

jak kamień wrzucony w wodę

w klepsydrze czasu jestem zamknięty

pociągiem do krzyża odjeżdża sumienie.