chciałbym móc powiedzieć

móc wierzyć, że

pod ciężarem dnia zasypiając

odkryję siebie

zagubiony  w marzeniach

zamykam oczy

lecz ty przemawiając do mnie

uszczęśliwiasz mnie słowem

analizą sumienia pozostajesz

zapisaną kartką

i tylko szare twarze wokół

bo nic nie jest ważne

bo

codziennie to samo

uciekające dni i noce gwieździste

a po przebudzeniu wszechobecna cisza

cisza, cisza, cisza

i jej naturalne piękno.